باران های عاشقانه

سلام دوستان عزیزم. امیدوارم که همگی شما خوب و سلامت باشید و دلتون خالی از هر غصه ای باشه.
من مینو هستم. کسی که عشقی در روح و وجودش در رگهاش جریان داره. یه عشق پاک به یه فرشته ی زمینی فرشته ای به نام ابراهیم.


بی تو طوفان زده ی دشت جنونم. صید افتاده به خونم. تو چه سان میگذری غافل از اندوه درونم. بی من از کوچه گذر کردی و رفتی. بی من از شهر سفر کردی و رفتی. قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم. تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم. نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی.
چون در خانه ببستم دگر از ای نشستم. گویا زلزله آمد. گویا خانه فرو ریخت سر من. بی تو من در همه ی شهر غریبم. بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی. برنخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی. تو همه بود و نبودی. تو همه شعر و سرودی.چه گریزی ز بر من. که زکویت نگریزم. گر بمیرم ز غم دل با تئ هرگز نستیزم. من یک لحظه جدایی نتوانم نتوانم. بی تو من زنده نمانم